1. Nawet jeśli Twój szef się z Tobą kumpluje, to nie oznacza to, że nie zwolni Cię z pracy ratując swój biznes.

2. Czytaj książkę ,,On Bullshit” (tłum.: ,,O bzdurach”). Noś ją przy sobie, jest rozmiaru kieszonkowego.

3. Nie pij w pracy, a tym bardziej nie bądź wstawiony w gronie swoich znajomych z pracy – POD ŻADNYM POZOREM.

4. Bez względu na to, jak bardzo masz zawyżoną samoocenę, wciąż możesz być sługą osób, które mają większą władzę.

5. W momencie skończenia polibudy prawie nikt nie będzie interesować się architekturą, a tym bardziej nikt nie będzie chciał rozmawiać na temat architektury.

6. Wszystkie nawyki jedzeniowe, Twój sposób odżywiania się powinny zostać zupełnie porzucone.

7. Nie utrwalaj się w higienie, jaka kształtowała Cię podczas studiów. Zmień to, ponieważ nie jest do przyjęcia w prawdziwym życiu. Kąp się regularnie i zmieniaj bieliznę.

8. Pośpiech i radość z projektowania na studiach mogą być odwrotnie proporcjonalne do pracy w biurze.

9. To jest architektura, nie medycyna. Bierzesz przerwę, a mimo to nikt nie umrze.

10. Ważni dla Ciebie ludzie są ważniejsi niż architektura. To oni Cię wyciągną na końcu (zobacz punkt 49.).

11. Jeśli jesteś mądry i masz lepsze oceny na studiach od innych, to mogą one wskazywać na to, że w przyszłości będziesz lepszym projektantem architektem.

12. Ludzie z branży nie płacą. Walcz o swoje wynagrodzenie za swoją wiedzę i nabyte umiejętności podczas studiów.

13. Uważaj na czas poświęcany prywatnej poczcie, czy facebook’owi. Nigdy nie wiesz, czy nie masz monitoringu transferu internetowego na swoim komputerze. Przecież wiadomo – w pracy się pracuje non-stop – tego nie trzeba mówić.

14. Odwiedzaj rodzinę.

15. Dzwoń jak najczęściej do swojej sympatii.

16. Jeśli pracujesz po godzinach, to Twoja firma ma postawić Ci kolację.*

*na podstawie zasad panujących w biurach, oczywiście.

17. Nie używaj linijki. Nie są spoko i postarzają Cię. To samo odnosi się do kolorowych kredek.

18. Zdobądź największy monitor, jaki tylko możesz.

19. NIE, czekaj, zapytaj o dwa monitory. Pomimo, że będziesz wyglądać na złego, to oczekiwania pracodawcy względem efektów Twojej pracy wzrosną podwójnie.

20. Upewnij się, że wszystkie zadania zostały jasno i klarownie określone (podczas pracy nad projektem w grupie).

21. Dowiedz się, co masz do zrobienia.

22. Bądź ostrożny z e-mail’ami. Jeśli jesteś niepewny czegoś – nie wysyłaj wiadomości.

23. Dziś szacunek i uprzejmość są brakującym towarem w architekturze.

24. Uważaj na ,,możliwości”, za które nie płacą (np. konkursy).

25. Zdarza się, że najbardziej krytyczna osoba z Twojego jury może okazać się mieć rację.

26. Dowiedz się i zrozum to, w jaki sposób biuro, w którym pracujesz działa i skąd czerpie zlecenia.

27. W biurze najlepiej nie rozmawiaj o swoich prywatnych aktywnościach.

28. Twój szefo czyta Twojego bloga.

29. Piromania, rozbijanie szyb na przystanku czy inne wygłupy robione o 3. w nocy nie są normalne (patrz punkt 49.).

30. Nie ma w pracy architekta żadnych przypadków nagłych, awarii, czy nieprzewidzianych sytuacji, przez które musisz zostawić swoje życie prywatne. Możliwe, że tak było na studiach, ale zapomnij o tym w pracy – nie wnoś tego nawyku do pracy w biurze.

31. Bądź podejrzliwy, jeśli mówią w biurze, żebyś został po godzinach – dodatkowo bez wynagrodzenia. Bądź podwójnie czujny i podejrzliwy, jeśli Twój szef mówi, że ,,taka jest Twoja ścieżka kariery”, albo że ,,ja również musiałem przez to przejść.”

32. Jeśli policjant zatrzymuje Cię za przekroczenie prędkości, kiedy Ty jedziesz w niedzielny poranek do pracy – zastanów się nad swoimi priorytetami, czy aby na pewno dobrze robisz.

33. Dowiedz się kto podejmuje decyzje w biurze w którym pracujesz.

34. Nie ubieraj się jak praktykant (patrz punkt 72.).

35. Przeczytaj choć raz ,,The Story of Practice” autorstwa Dana Cuff.

36. Oczekuj, że jeśli nie skończyłeś technikum budowlanego przed studiami, to najprawdopodobniej będą na Ciebie patrzeć z podejrzliwością.

37. Nie daj się zwieźć prostym rzeczom.

38. Jeśli Twoje biuro outsource’uje prace po to, aby zaoszczędzić – uważaj.

39. Biura architektoniczne mają wiele rodzajów szklanych sufitów. Uważaj na nie.

40. Jeśli szef Twojej firmy sądzi, że parzenie kawy lub noszenie pudeł jest poniżej jej / jego, zastanów się nad zmianą pracy, najlepiej zacznij już szukać czegoś nowego.

41. Jeśli Twój szef nie odpowiada Ci na powitalne ,,dzień dobry”, zastanów się nad zmianą pracy, najlepiej zacznij już szukać czegoś nowego.

42. Jeśli firma, która ogłasza się jako ,,think – tank ” lub laboratorium odkrywców, na rozmowie o pracę zapytaj ich o to dokładniej. A co ważniejsze, upewnij się, że płacą. Dobrze płacą.

43. Jeśli zostaniesz zaproszony do bycia tutorem lub prowadzącym zajęcia, nie mieszaj studentów z błotem tylko po to żeby to dobrze wyglądało wśród innych jurorów/ prowadzących. Bądź konstruktywny i staraj się pomóc studentom.

44. Nie daj się programom komputerowym. Chyba, że chcesz, aby ten ,,wirtualny sposób myślenia” programu komputerowego został wypisany na budynku, który projektujesz.

45. Architekci znajdują się w branży usług. Zapewniają usługi swoim klientom / inwestorom.

46. Proporcjonalnie do ich wynagrodzenia, architekci wymagają najwięcej edukacji, najwięcej szkół i treningów i zaliczają najwięcej egzaminów po to, aby stać się profesjonalnymi architektami.

47. Jeśli jesteś chory – zostań w domu.

48. Doceń biznesowy sposób myślenia w branży architektonicznej.

49. Jeśli jesteś architektem, to kwalifikujesz się automatycznie na terapię psychologiczną.

50. Większość architektów wierzy w to, że zostali wybrani do tego by zostać architektami, z powodu ich doświadczeń z dzieciństwa. Już jako dzieci wskazywali na to, aby zostać architektami. To jest mistyfikacja, która popiera niezdrowy tryb życia (patrz punkt 49.).

51. Sposób myślenia akademickiego to zupełnie coś innego, co poznasz po studiach pracując w biurze. Zupełnie.

52. Bądź uważny, kiedy wprowadzasz swoje teoretyczne rozwiązania w przestrzeń.

53. Nie traktuj swoich nawyków projektowych wyniesionych ze studiów zbyt dosłownie i zbyt poważnie.

54. Znaj różnice pomiędzy archi-celebrytą a prawdziwym architektem godnym bycia celebrytą.

55. Czytaj książki. Nie oglądaj książek tylko z obrazkami, czy rysunkami, ale czytaj literaturę.

56. Wszystkie firmy są różne. Chodź na zakupy.

57. Zaoszczędź czas i upewnij się, że Twoja żona jest pewna tego, co robi.

58. Nie umawiaj się z architektką /-em dopóki nie jesteś pewien /-na, że prowadzi normalne, zdrowe życie poza architekturą (patrz punkt 49.).

59. Architekci nie powinni się rozmnażać w swoim fachu. Nie jest to dobre dla genów (patrz punkt 49.).

60. Jeśli już jesteś żonaty zanim poszedłeś na studia, pamiętaj, że studia kończą się o 7:00.

61. Nie wkupuj się w chwilową modę spotkań i po prostu odmawiaj niektórym architektom bez podawania przyczyny.

62. Architekci, którzy nic nie wybudowali również mają ciekawe i ważne rzeczy do powiedzenia. Słuchaj ludzi uważnie.

63. Jeśli Twój wykładowca jest doktorantem lub niedawnym absolwentem – bądź czujny.

64. Nie myśl obsesyjnie o tworzeniu projektów w myśl zrównoważonego rozwoju, czy proekologiczności – w projekcie wszystko ma tę samą wagę.

65. Rendery, jakie robi się w Chinach pochodzą chyba z tamtego sezonu.

66. Jeśli rozpoczynasz działalność pod hasłem ,,think – tank” pamiętaj, żeby cokolwiek dodać i mieć w zanadrzu przekonywujące fakty.

67. Czytaj książki Koolhaas’a ale nie wyobrażaj sobie, że nim jesteś. Delirious New York jest wciąż dobrą książką.

68. Archibełkot nie sprawia, że brzmisz dobrze.

69. Utrzymuj kontakt z wszystkimi Twoimi znajomymi. Tym bardziej, jeśli nie są to znajomi z Twoich studiów.

70. Właściwie, to nie przyjaźń się z architektami. Poznawaj ludzi spoza branży.

71. Nie noś tych samych butów codziennie.

72. Upewnij się, że Twoje jeansy nie są skate spodniami ani nie zostały potraktowane wybielaczem.

73. Ekonomicznie gorsze dzielnice nie polepszyły się tylko z tego powodu, że wprowadziliście się tam z przyjaciółmi.

74. Jeśli musisz czytać Italo Calvino, przeczytaj coś więcej niż tylko ,,Niewidzialne Miasta”.

75. Przygotuj się na uraz posttraumatyczny po stresie wywołanym Twoim dyplomem. Nie podejmuj żadnych ważnych decyzji w tym czasie.

76. Nie kupuj psa tylko dlatego, że czujesz się samotnie.

77. Architektura przepełniona jest fetyszami – np prostokątne oprawy, jakie noszą projektanci.

78. Jeśli chcesz się dowiedzieć, czy dany manifest jest dobry – najpierw sprawdź bibliografię.

79. Słuchaj starszych. Oni są mądrzejsi i mają wiedzę.

80. FAIA może oznaczać wiele różnych rzeczy dla wielu różnych osób.

81. Jeśli masz tytuł mgr inż. arch. zastanów się nad dalszą edukacją w innej dziedzinie. Twój mgr nie pozwoli Ci na poświęcenie się dziedzinie jeśli znasz tylko dobrze oprogramowanie komputerowe.

82. Zawsze rób back-up swojego twardego dysku. ZAWSZE.

83. Doceń social media, ale nie bądź sprzedawcą każdej swojej myśli. Postuj tylko wtedy, jeśli rzeczywiście masz coś ważnego do powiedzenia.

84. Firmy architektoniczne powinny rozważyć coś w stylu OPEC (ekonomiczne ubezpieczenie).

85. Nawet jeśli nie podoba Ci się architektura, jaką ktoś reprezentuje, to zawsze możesz się czegośod nich nauczyć – ciekawego i przydatnego – pamiętaj o tym.

86. Wielka i wspaniała architektura, tak samo, jak wielka sztuka wynika z głębokich problemów psychicznych (patrz punkt 49.).

87. Lata 80 i postmodernizm nie były wcale takie złe.

88. Jeśli chcesz należeć do awangardy – przemyśl to sobie.

89. Strony www architektów najczęściej długo się ładują i nie da się nad nimi zapanować.

90. W życiu każdego najprawdopodobniej istnieje liczba nieprzespanych nocy, jaką możesz wykorzystane, a Twoje już chyba dawno zostały – na studiach.

91. Zrozum kontekst, z którego wyrósł modernizm.

92. Kiedy sytuacja ekonomiczna w kraju jest na dobrym poziomie, architekci mogą na tym polegać i prowadzić spokojnie swoje firmy. Ale jeśli pojawia się kryzys, to potrzebują dodatkowych narzędzi czy umiejętności, których być może nie mają.

93. Architektura jest podatna na cykle: boom i regres.

94. Dobry design nie jest kluczem do tego, aby prowadzić studio projektowe.

95. Branding jest ważny.

96. W korporacjach ci, którzy są najwyżej być może nie są potrzebni, ale chyba zostaną tam najdłużej.

97. Jeśli dobrze znasz programy komputerowe, to nie oznacza to, że jesteś dobrym architektem.

98. Architektura jest bardzo elitarna.

99. Wielu architektów nie mieszka w domach jakkolwiek zaprojektowanych, czy to przez nich samych, czy innych architektów.

100. Wszystkie miejsca parkingowe przed biurem projektowym oznajmiają o sukcesie. Jeśli znajduje się tam kilka luksusowych wozów – zastanów się przed wejściem.

101. Uważaj, jeśli jesteś zbyt leniwy w pracy.

102. Szukaj klientów tam, gdzie teoretycznie nie możesz ich znaleźć.

103. Zadzwoń do znajomych związanych z branżą, jeśli masz do nich numer telefonu. Być może przypomną sobie o Tobie w najbliższym czasie przy okazji kolejnych zleceń.